نوشته شده در تاریخ 12 آبان سال 1395 ساعت 10 و 15 دقیقه صبح خاطرات 11 آبان سال 1395 نوشته شده است . دیروز صبح دیروز صبح توی مدرسه هم هستی که باش دعوام شده بود ، حالش خوب نبود . حرفای سنگینی بینمون رد و بدل شد ... اون گفت و من عصبی و بدتر جواب میدادم . و قبل از زنگ اول من و فاطمه مثل قدیما روی صندلی حیاط کنار میز والیبال نشستیم و من پاهامو کشیدم بالا و دستامو قفل کردم دور پاهام . و حرف میزد و من میشنیدم ... و هستی رو از دور دیدم که کتاب بابالنگدرازم دستش بود . خودم صبح طبق قولم بهش داده بودم ، هر بحثی پیش بیاد من سر قولام هستم . فاطمه میگفت و من میخندیدم . پس از مدت ها دوباره ر

من و هستی دم در کلاس عربی ... هستی در زد و رفتیم داخل . +خانم میشه بیایم اینجا ؟ دبیر نداریم . دبیر : بقیه بچه ها ؟! +آزادن! کیفمو روی کولم جابه جا کردم و لبه درو گرفتم،که دبیر پرسید : چند نفرید؟ یه لحظه با حواس پرتی گفتم : بیست و نه نفر ! تازه یادم اومد غایبی داریم هیچ ! نصفشون رفتن سر کلاسای دیگه ! فقط منو هستی هستیم ... هستی ضربه ای به در زد که تعادلمو از دست دادم ... فاطمه که آخر کلاس بود نیشش باز بود ... باز صدای این دبیر عربی به گوشم رسید که گفت : ر*...؟*(فامیلم)... با دستپاچگی گفتم : بله خانم ؟ و دیگه صداها توی خنده ها گم شد ... °•○●°•○●°•○●°•○● بیست و هفتم ...

بسم الله الرحمن الرحیم نوشته شده در تاریخ یکم آبان سال هزار و سیصد و نود و پنج ، ساعت یازده شب هفته ی پرتنشی دارم ، احساس میکنم دارم درجا میزنم ، برادرمم خیلی اذیت میکنه ... پدرسوخته هی فوضولی میکنه ... منم هی گازش میگیرم ... اصن آرامش خاصی داره . امروز امتحان ادبیات داشتم ، به معنای واقعی میتونم بگم گند زدم به امتحان ، توی قسمت آرایه ها ، هم آرایه نوشتم هم دستور ... هرچی فکر میکردم کلمات مناسب برای نوشتن توی ذهنم نمیومد ، و فکر میکنم این هم بخاطر اون تمرکزی بود که نداشتمش ... تمام تلاشمو میکردم تا تمرکزمو بدست بیارم ، بدست آوردم و تونستم تمام آرایه ها و دستورا